~choijiin-tabi~

Title : Insatiable

Status : 1/?

Fandom : BigBang
Pairing : Seunghyun x Jiyong featuring Yongbae x Seungri , Daesung   etc.
Author : ~choijiin~

Rate : NC-17 [Overall story]

 

 

Scene 3 :  Again

 

 

 

 

เสียงประตูปิดดังขึ้นเบา ๆ อีกครั้ง.............................

 

 

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

 

 

 

“ความรู้สึกแบบนี้..........อยากมีเซ็กส์จัง.............” เสียงพึมพำเบา ๆ ของควอนจียงดังขึ้นกลางห้องรับแขกกลางบ้าน  ทั้งที่คำพูดชวนให้หวาดเสียว  แต่ก็ไม่ได้ทำให้ร่างเล็กข้างกายรู้สึกตกอกตกใจแต่อย่างใด 

 

 

“อยากมีเซ็กส์...........ก็ไปช่วยตัวเองสิฮะ  จียงฮยองเก็บกดเกินไปแล้วนะเนี่ย” อีซึงฮยอนหรือซึงรี น้องชายลูกพี่ลูกน้องของคนที่ถูกพูดถึงเอ่ยขึ้นแบบไม่ยินดียินร้าย  มือขาวเอื้อมไปหยิบคุกกี้บนโต๊ะกลางห้องมาเคี้ยวจนแก้มตุ่ย  โดยที่ไม่รู้สึกว่าคำพูดชวนหวาดเสียวของญาติผู้พี่น่าตกใจขนาดไหน

 

 

“ก็ชั้นไม่ชอบช่วยตัวเองนิ.....” จียงเองก็ตอบกลับแบบไม่รู้ร้อนรู้หนาว  ผิดกับอีกคนที่นั่งฟังอยู่ตั้งแต่แรก  ตอนนี้หน้าแดงไปถึงใบหูแทนคนพูดไปแล้ว

 

 

“นี่พวกเธอ 2 คน  อย่าพูดเรื่องทะลึ่งต่อหน้าน้าได้มั้ย !!!!” อีฮโยริผู้เป็นน้าสาวของจียง  แต่เป็นอาของซึงรีตะโกนออกมาอย่างเหลืออด  พลางส่งสายตาจิกกัดไปที่หลานชายตัวดีทั้งคู่

 

 

“แหม  น้าฮโยริฮะ  เรื่องเพศสัมพันธ์มันเป็นเรื่องธรรมชาติ  ไม่เห็นจะทะลึ่งตรงไหนเลยนี่ฮะ” ปากอิ่มของจียงยังคงเถียงผู้เป็นน้าด้วยหน้าตาเฉยเมยเหมือนเดิม

 

 

“งั้นพวกเธอก็รีบหาแฟนซะทีสิ  ได้ยีนส์หน้าตาดีจากน้าไปก็เนื้อหอมอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ?” ถึงเวลานี้จะเป็นเวลาสั่งสอนหลานชายตัวดี  ไม่ใช่เวลามาชื่นชมหน้าตาตัวเองแต่เจ้าตัวก็อดไม่ได้  ก็อย่างว่าฮโยรินี่เนื้อหอมตั้งแต่เด็ก ๆ จนตอนนี้เลิกนับอายุไปแล้ว  ก็ยังมีคนแวะเวียนมาขายขนมจีบให้ไม่ได้ขาด

 

 

“ไม่เห็นสนใจเลย/ไม่อยากมีแฟนฮะ” 2 พี่น้องตอบออกมาอย่างพร้อมเพรียง  ทำให้น้าสาวต้องกุมขมับด้วยความเหนื่อยหน่ายอีกรอบ 

 

 

 

“ไม่ได้นะพวกเธออออออออออ..................”

 

 

.

 

.

 

.

 

 

มือเล็กเอื้อมปิดประตูห้องอาบน้ำภายในห้องนอนส่วนตัวเบา ๆ  ก่อนที่จะมาหยุดยืนอยู่หน้ากระจกบานใหญ่  ควอนจียงจ้องมองร่างกายบอบบางของตัวเองที่สะท้อนอยู่ในกระจกแล้วต้องถอนหายใจแรง ๆ

 

เรือนร่างผอมบางที่ห่อหุ้มด้วยกางเกงชั้นในแบบเต็มตัวเพียงชิ้นเดียว  ราวกับไม่ใช่ร่างกายของชายหนุ่มทั่วไป  เมื่อคิดเปรียบเทียบไปกับเจ้าของร่างกำยำสมส่วนที่ได้สัมผัสตัวเขาจนทั่วในวันนั้นยิ่งทำให้ร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้

 

ตั้งแต่วันที่ถูกกกกอดราวกับหญิงสาว  ไม่ว่าจะขึ้นเตียงกับสาวสวยขนาดไหน  ไม่ว่าจะเป็นดาวคณะบัญชี  หรือจะเป็นผู้หญิงท่าทางเจนจัดที่จีบติดตอนที่ไปเที่ยวผับ  ก็ไม่มีใครทำให้เขามีอารมณ์ได้เลยสักคน

 

 

ต้องเป็นเพราะหมอนั่น.......

 

 

 

เชวซึงฮยอน 

 

 

ตั้งแต่วันนั้น  ความร้อนของหมอนั่นยังหลงเหลืออยู่ในร่างกายของเรา.....

 

 

ที่แย่ไปกว่านั้น  แม้กระทั่งต่างหูสีแดงคู่โปรดของเราก็ดันลืมไว้ที่ห้องของหมอนั่นอีก

 

 

เสียงถอนหายใจดังขึ้นอีกครั้ง

 

 

‘คืนนี้เราต้องลืมให้ได้.................

 

 

ขอร้องล่ะ...................... 

 

 

 

 

ช่วยออกไปจากร่างกายของผมเสียที..................’

 

 

.

 

.

 

.

 

 

“สวัสดีครับคุณซึงฮยอน วันนี้ดื่มอะไรดีครับ” เสียงทักทายสดใสและรอยยิ้มอบอุ่น  ของบาร์เทนเดอร์ประจำคอกเทลเลาจ์อย่างคังแดซอง  ชวนให้เชวซึงฮยอนอดยิ้มตามไม่ได้ทุกครั้ง

 

“เหมือนอย่างเคยแหละ  ออนเดอะร็อค...”  ชายหนุ่มร่างสูงทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ทรงสูงตรงข้ามกับคังแดซองเหมือนเช่นทุกวัน

 

“แล้วนี่คุณซึงฮยอนยังไม่ได้หาแมนชั่นอีกเหรอครับ?...” แก้วใสที่บรรจุเครื่องดื่มมึนเมาถูกวางไว้ตรงหน้าซึงฮยอน

 

 

“อื้ม.....ไม่ค่อยมีเวลาปลีกตัวจากงานไปดูเท่าไหร่เลย  ที่ได้ไปดูมาก็ยังไม่ถูกใจเท่าไหร่”

 

 

“บางที่ก็ใกล้ดี  แต่ก็แคบไปหน่อย  ไอ้ที่ ๆ อยู่ได้สบายก็ไกลชะมัด” ชายหนุ่มยิ้มบาง ๆ พลางจิบเครื่องดื่มอีกครั้ง

 

 

“สรุปว่าอยู่โรงแรมของตัวเองนี่สบายที่สุดแล้วใช่มั้ยฮะ” แดซองเอ่ยแซวเจ้านายของตน  แต่มือก็ทำงานง่วนไปด้วย

 

 

“ใครว่าล่ะ......  อยู่แต่ในโรงแรมของตัวเองไม่เห็นจะดีตรงไหน  เดี๋ยว ๆ ก็มีแต่เรื่องไม่ได้หยุดพักผ่อนสบาย ๆ เลย” ชายหนุ่มพูดพลางก็ถอนหายใจหนัก ๆ อีกที

 

“งั้นคุณก็รีบหาที่อยู่ของตัวเองให้ได้สักทีสิครับ  พอมีผู้บริหารมาพักอยู่ที่นี่  ผมก็โดดงานไม่ได้เลยนะเนี่ย” แดซองพูดพลางยิ้มพลาง

 

ซึงฮยอนหัวเราะเบา ๆ

“ก็ดีแล้วนี่  พวกนายจะได้ตั้งใจทำงานกัน”

 

“ได้ข่าวว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้ คุณซึงฮยอนได้ไปดูตัวมาไม่ใช่เหรอครับ?”

 

“ถ้าหาแมนชั่นที่กว้างขวางได้  จะได้อยู่แบบครอบครัวซะที..... ไม่ดีเหรอครับ?” คังแดซองช่างสรรหาเรื่องมาพูดคุยกับเจ้านายของตนแบบไม่ให้หยุดพัก

 

“เลิกพูดเรื่องนี้เถอะ.....” ร่างสูงเอ่ยตัดบทอีกฝ่ายขึ้นด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด

 

 

“ชั้นไม่เห็นจะสนใจพวกผู้หญิงที่พวกคุณพ่อคัดเลือกมาจากประวัติและชาติตระกูลเลยสักนิด....”

 

 

“ว่าแล้วเชียว....” คังแดซองอมยิ้มเมื่อได้ยินคำตอบจากเจ้านายของตน

 

 

“และอีกอย่าง..........”

 

 

 

 

“ตอนนี้ชั้นมีคนที่ชอบแล้ว.........” มือเรียวของซึงฮยอนหยิบต่างหูสีแดงสดคู่หนึ่งออกมาจากอกเสื้อ  พลางลูบคลึงไว้ในมือราวกับได้จับต้องเจ้าของต่างหูคู่นี้ซะเอง  ชั่วอึดใจก็วางต่างหูคู่สวยลงตั้งใจจะหยิบกระเป๋าเงินออกมากลับพบแต่ความว่างเปล่า

 

“แย่ล่ะ  สงสัยชั้นคงจะลืมกระเป๋าไว้บนห้อง.......”  ชายหนุ่มคลำหากระเป๋าไปทั่วจนในที่สุดต้องตัดใจ

 

 

เสียงกระพรวนหน้าประตูร้านดังขึ้น  ดึงดูดความสนใจของคังแดซองและลูกค้าบางคนให้หันเหไปทางผู้ใหม่ได้ชั่วคราว

 

 

“เชิญครับ....ได้นัดใครไว้รึเปล่าครับ” ดวงตาเรียวเล็กของแดซองจ้องมองไปที่ลูกค้าคนใหม่  พลางส่งยิ้มให้

 

 

ร่างสูงหันไปตามสายตาของแดซอง  ก่อนที่จะพบว่า  หัวใจกำลังเริ่มเต้นเป็นจังหวะแปลก ๆ อีกครั้ง....

 

 

.

 

.

 

.

 

 

 

TBC~

 

ฟิคยังสั่งกันมาได้อยู่นะคะ